er zit een koude ketting in mijn rug
hoe ik ook draai of zit of sta of ga liggen
ik voel hem koud en stijf en stug
geschakeld verklemde keiharde wiggen
de schakels die last aanvechten de zucht
die anders mijn rug zou doen bezwichten
aan druk van een wereld die veel te vlug
te veel te zwaar wil zaggeziggen

Reactie van Jochemberg

heb jij ook geen garantie op je lichaam?
gelukkig gaan krakende karren vaak heel lang mee.

Heel veel wind
Erg mooi die kleuren
Rotte bladeren
Fijn de kaarsjes aan
Storm blaast de bomen kaal
Tof de herfst.

Was het maar weer zomer.

Twee jonge mensen
de een ging vlug
de ander lag
wel 19 jaar te wachten
en toch
wat zou nou beter zijn?

rust zacht.

Op de fiets naar edam
op de fiets naar volendam
op de fiets naar monnickendam
op de fiets naar purmerend
een step heb ik niet.

een wereld zonder pijn
aleen maar lachen en gein
hoe zou dat anders zijn
helaas ligt dat niet
in ons levens lijn

Weet weer niets te dichten,
ben gewoon een beetje moe
Ik schrijf nu welterusten
en ga naar bed toe.

de weg langs mijn huis is voldoende breed
voor het karretje dat over de zandweg reed
het herinnerd aan mijn buurman die dat deed
en zijn laaste maanden aan een ziekte leed

we zijn bij buur op bezoek geweest
afscheid nemen is geen feest
rijd nu rond in mijn herinneringsgeest
op een karretje achter een paardebeest

ja, paarden geven heel veel strond
dat kletterd en spetterd dan op de grond
het karetje dat iets verder stond
werd geladen en bracht die mest dan rond.

een punt maken van een punt zijn al twee punten

geen mens hoeft te zoeken naar geluk,
het is er gewoon.
te hogen verwachtingen maken veel stuk,
een komkommer word nooit een snijboon.

zoekend naar de waarheid
vind je
van alles wat
waarvan je
van alles vindt
of niets

het gras waast groen
knoppen op springen
de eerste muggenbeet

zo zwaan voel ik mij.

En zo zwaar als een veertje ballanceer
ik in de porselijnen gedachte van een stenen zwaan
die zich majesteiteus voelt tussen de sierlijke zwanen van porselijn
met stenen gevoel.

de wekker en de stekker

een draadje en een stekker
voeren spanning naar de wekker
wat lijkt het mij toch lekker
om te slapen zonder stekker

niet in slaap komen

heb ik even mijn ogen dicht
stekker ziet het als zijn plicht
de wekker zijn geluid op me richt
schemerlamp de slaapkamer verlicht

schaapjes tellen

het word steeds gekker
door al het gemekker
droom ik lekker
van een stekkertrekker

(=¿=)

folle lok en seine...in 't nijjier..

heb nooit ruzie met mijn zoon
dat klink mischien ongewoon
na zijn geboorte meteen op stap
dat deel van het leven wat ik niet snap
het ging fout in het begin
dat mannetje hoord in ons gezin
in het uur dat hij verscheen
namen we afscheid en hij verdween
dan verder met ons verdriet
heel ons leven vergeten we hem niet
en elke verjaardag dag van zijn broer
zien we weer:
de dood ligt op de loer.

.

het grijzen der haren
gaat vanzelf ook wel door
en verjaren vergeten
is echt niet erg hoor
door t jaar heen, soms, denken
aan mij, met gevoel
is mij duizend keer meer waard
dan een versierde stoel.

o , marlies
je verjaring vergeten
das niet zo kies

gefeliciteerd
en nog vele grijze haren
eh, mooie jaren.

dikke kus
van jvdb zijn kleine zus.

iets wat rijmt op herfst,
dat wil ik wel op mijn kerfstok.
ik heb het woord wat ingekort,
schrijf dat maar op mijn kerfst.

Ze is zacht
maar verraderlijk,
als een kat
of misschien een hommel.
En ze is groot,
om haar kan je niet heen.

Ze zaait verderf
maar zo verpakt
in kleuren en weelde,
dat je pas iets merkt
als alles is vergaan.

Ze gaat niet onopgemerkt voorbij,
vleit zich
met veel gewoel neer,
liefst daar waar stilte heerst,
en alles moet haar wijken.

Geen dier, geen mens, geen dichter
is veilig voor de Herfst.

de wereld draaid door en ik ga mee
en alles wat ik hoor, verdraag ik gedwee
het einde van de rit is in zicht
als je in het donker zit word het vanzelf licht
net als het eindpunt, is het begin niet bekend
dus leef als je kunt, je leven berekend

Ik vocht voor elke millimeter
van mijn bestaan en werd wie ik ben.

Wilde stappen overslaan, over kloven
heen springen.

Maar lopen moet je leren,
springen ook.

Ik geef niet op,
doe gewoon een stapje terug.

Verwijder de blokken van mijn benen
en verder alles wat me beknelde.

Opdat ik straks veel verder kom,
zonder konstant op mijn bek te vallen.

vanuit de diepte in mijn verleden
overdenk ik nu het heden
hoe ik me zelf verder kan kneden
om niet vroegtijdig uit mijn lichaam te treden

De opwindende geur van herfstbladeren.
Herfststormen verdrijven het oude stof.
Een springplank naar hernieuwde ontmoetingen.
Een nieuw begin in het verschiet.

oktober, het regent
de avond valt vroeg
nog maar een weekje geleden
dat ik nog zomerspul droeg

het duurt maar heel even
een maandje of vijf
dan wordt het weer lente
dat staat buiten kijf

hoeveel winters nog?
hoe vaak nog een zomer?
ach...de realiteit
ik blijf liever dromer.

herfstig rood
kleuren de blaren
als de striemen op mijn ziel

blaren vallen
en in 't voorjaar
zijn ze weer zo goed als nieuw

striemen blijven dikke strepen,
onuitwisbaar,
rood als roest

oh. wat zou het mooi zijn als een ziel,
net als bomen, ieder voorjaar,
nieuwe blaren krijgen moest.

gelukkig
ik sta niet meer alleen
met het behouden van dit

gelukkig
dat ik dat ben , met zo weinig tevree.

dank je, dat je het wilt houden
gelukkig,maar.

wou dat ik wat op het papier kreeg
helaas is mijn hoofd te leeg

dit is (g)een gedicht
zonder gewicht

woorden rijg ik
aan elkaar

en red de diggie's
van de ondergang

ons konijn
had buikpijn
en ging toen
dood

nu ligt hij onder het gras
achter de laatste kip
en naast de kater
die ook eens levend was

een roosje erop
vonden we helemaal top

oude pijn?

oude wonden
worden niet open gereten

hun littekens jeuken
van het nog weten

hoe ze ontstonden.

stil
hoor je het?

ssssst
stil

stilte
die je horen kan

zucht.

ik voel me goed
ik voel me fijn

ik voel
is dat niet genoeg?

ik schrijf weer om dit te laten blijven
dat het toch de tijd zal doorstaan
eens zal er wel weer wat komen
over een lach of een traan.

(leuk dat kipje broer)

soms is een.
genoeg
soms is het een .,
nu zet ik er een . achter
ben ik nou een stip
of een punt?

zoek de zon op
ga staan in de stralen

laat de warmte
over je dwalen

ga dan
naar waar je gan moet.

er wordt niet meer gedicht
er wordt niet meer gerijmd
toch is hier de ruimte
om je gedachten te laten
gaan in woorden
die zinnen vormen
het hoeft nergens op te slaan
of begrijpelijk te wezen
maar gewoon even een teken
dat er nog iets is.

Vrolijk Kerstmis & Gelukkig Nieuwjaar

Wanneer de lichtjes branden mogen
Krijg ik tranen in mijn ogen
Waarom heeft die god gelogen
En mochten we drie kinderen niet zogen.

We hebben drie kinderen in het leven staan
En drie moesten we er laten gaan
Hun leven dienden zich te vroeg aan
Vandaar mijn kerstgevoel met een traan..

MARTIN

Hij werd geboren op de dag
Dat mijn zoon het levenslicht zag
Voor ons het grote verdriet
Dat de een wel mag leven
de anderen niet.

wie zou er niet van dromen
om in ons huis te komen
we hoeven alleen te bepalen
hoeveel je mag betalen

Had niks te doen to night
Kwam toen op deze grappige site

als er niets is
ben ik er ook niet
maar ik ben er wel
en hier staat dus niets

beter,het wordt ooit beter
maar hoe lang dat zal duren?
laat mij met rust en wacht af
tot ik mijn vleugels sprijd
en als een vlinder te voor schijn kom
beter ,het wordt ooit beter.

je hebt geheel gelijk
mijn excuus hiervoor

Wat een raar gastenboek. Ik voel me flink vals in de arie gefloten hier!

Beste Jochemberg,

Omdat er gedurende meer dan 60 dagen geen nieuw bericht is geplaatst in je gastenboek, zal het binnen 30 dagen worden uitgeschakeld. Het gaat om het volgende gastenboek:
...............................................o k er komen weer 60 dagen bij

Das Leben ist eine Krankheit, die ganze Welt ein Lazarett, und der Tod ist unser Arzt.
"Das ist das Leben, Kind! ein ewig Abschiednehmen, ew'ges Trennen".

Heinrich Heine (1797-1856)

Bloedgewassen / graaft aarde in mijn / mond spietst de oogbollen / puur aquamarijn / onvermijdelijk dacht ik

De zomer is Regen

De zomer is Regen,
het kleuren van lippen,
Er is een geur van stinkend vet; Pla-stic!
Ik smeer het uit
over mijn tekening

Zoemend

(Het is een lange kus)

het bont verdwijnt hardhandig in stoelen
het draait zich in mijn bank
levend

ik schrijf mijn naam in wit bont en in
de verdrietige kat zit een uurwerk

ik zag het en zag het
at aan mijn vingers
en het tikte
het was afgedwaald en nu

Poefff

ik ben een fan van mezelf
ik hoor me zelf graag
mijn geboorte maand is elf
dit klingt allemaal vaag

wat wil ik hiermee zeggen
dat weet ik eigelijk niet
probeer het wel eens uit te leggen
het interiseert me nu geen biet

in gedachten
beheers ik krachten
moet wel even wachten
op dromende nachten

het doet me behagen
ooit zal ik slagen
buiten de hersenlagen
mijn ziel te dragen

wil leren
te mediteren
in hogere zweren
te verkeren

volkert in een normale cel
het begin van een lage straf
hier loopt de wet knel
Pim blijft in zijn graf

zo is er nog zo'n meneer
die de hemel aanbood
hij woonde in landsmeer
toen hij Gerrit-jan had gedood

wat me stoorden
de com
zegt kom
zonder woorden

ben aan het spitten
naar woorden drab
in een grijzen kwab
blijf te lang zitten

hier staat
uit het hersels gemaal
een belachelijk verhaal
het resultaat

door activietijd
in digie land
bezuininging snijd
oude digies naar de kant

ik zit te balen
dit doet me zeer
om te dalen
van 400 naar 150 keer

dit is iets uit deze tijd
verleden raken we hier kwijt
tot aan 200 keer
hoger mag hier niet meer

ze doen doodleuk bepalen
wil je hoger dan eerst betalen
komt er iemand om zijn digie vragen
ik heb alles opgeslagen

verschil tussen beesten en dieren.

ooit had ik een herders hond
en zat ik in de trein
twee mensen met een grote mond
riepen venijn

o gatver; hier zit een beest.
dit bederft ons plezier
ik antwoorde toen bedeest
stelletje beesten,
................. dit is een dier

echt gebeurt, lang geleden.

de ochtendstond
heeft goud in de mond.

zo gaat het spreukje rond
tot ik dit er bij vond

de dag maakt het bond
het verandert in strond

My life is nothing but a dream.
More real than reality,
it does seem.
I see blue,
I see black,
no colors do my dreams lack.
When I rest my body to go to sleep
not a moment can I muster.
I'm caught up in the distracting cluster

de regen spoeld de winter weg
de schaatsliefhebbers hebben pech
ze raken allemaal van de wijs
door het gemis aan ijs

ik wou dat ik hier wat letters op kreeg
helaas zijn mijn duimen leeg

er is geen mens die hier nog post
als of het te veel moeite kost

Mijn zoons zijn geboren
De een is 17 jaar
De ander zijn we verloren
is ergens; daar.

Morgen mogen we zingen
Van dat kinderke op aard
Op dit moment zijn aardse dingen
Voor heel even niets waard

Hij blijft in mijn gedachten
En ik noem hem elk jaar
Mischien zit hij te wachten
Eens ben ik met mijn leven klaar

Overweldigd
door mijn eigen
Onwetendheid,
hielden tranen op
met stromen
en klapte ik
dicht.

Was ik dan
-Écht-
zo blind?

Slenterend
Tussen herinneringen van vroeger
En dromen van vandaag
zie ik geen Toekomst.

Ik wil gillen en huilen,
maar ben bang
om de slapende onrust
te wekken...

Het spijt me.

In uiterste verwarring heb je mij gebracht
en dat alles gebeurde in een nacht

in moordend tempo heb je hier geschreven
twas alsof er vanafhing uw eigen leven

vanwaar die behoefte om te scoren
dat wilde ik van u graag horen

maar na lang piekeren werd me klaar
uw woordenvloed is geen gevaar

spaar ons echter voor te veel
en schrijf uw schrijfsels deel voor deel

Om iets te schudden moet je't wel hebben zul je weten
moet je voortaan maar niet vergeten

Uw hart zit echter op de juiste plek
maar uw kronkels maken me volslagen gek

eindelijk begint het me nu te dagen,
Poppeke zijt gij nou helemaal losgeslagen?

ik dacht heel even
waar is digie gebleven
door op alle linken te drukken
zag ik digie weer oprukken

Ik zit nu eindelijk op mijn doel
Ik geniet nu al van het gevoel
Dit is nu nummer vierhonderd
Daarom is dit er op gedonderd

Ik moet snel wat verzinnen
Maar weet niet waar te beginnen.
Ik maak de mensen stapel gek
Met dat gelul uit mijn nek

Het einde gaat nu komen
Hier lag ik van te dromen
Vierhonderd welgeteld
Dat is wat voor mijn zwaar teld

maar ik ben niet te stuiten
door voortijdig te sluiten
ik moet nog minstens 3 x plagen
zonder toestemming te vragen.

last van spanning en wanhoop
mijn krongkels liggen in de knoop
dus voor dat ik mijn kop sloop
moet ik zorgen voor een over loop

Woordenbrij

woorden spelen hun spelletjes; betekenissen
associaties, kronkels, hersenbrekers; bekentenissen

veelzeggende woorden vertellen niets
ik blijf maar naar dat woordeloos verlangen snakken

wéér de woorden niet gevonden ..... of wél
om je te laten voelen wat ik voel

De wolken van verdriet

In mijn wereld ’s nachts zie ik je nog
Je blik verteert de wolken van verdriet
Lichtblauwe oogjes zoekend naar het licht
Hun tedere glans zegt meer dan een gedicht

Jouw glimlach weerspiegeld op mijn gezicht
Een traan van geluk als mijn hart voor je zwicht
Maar verder dan aanbidding kom ik niet
Mijn woorden verzuipen in je kielzog

Je dansende haren hebben mijn lijf doorboord
Zacht zijden gouddraad dat de nadruk op je schoonheid legt
In mijn dromen besta je nog echt
Het gelaat van ware liefde leeft voort

- 9 december 2003 -

Ben jij wel
wat ik nodig heb?
-Sluipend...
Door een land vol twijfel-
In jouw ogen
-Als spiegels-
zie ik mezelf.

Ik weet niet
wat ik worden wil,
want ik weet niet
wie ik ben...

Koude mensen
Verenig uw koelte tot iets warms

veel mensen staan alleen
kijken niet om zich heen
hebben de ogen strak gericht
zonder glans of levens licht

de koude tijd komt weer aan
hopelijk zien ze elkaar staan
met een blik van medelijden
hoe een mens zo af kan glijden

Hier een argeloos beriggie
Voor het koningklijk gestiggie

Gediggie
Voor het wiggie

Lieve klein kindje
hier geboren
je verdiend al een lintje
door velen te bekoren

hoop dat ze het presteren
jou van alles te leren
zo dat we jou kunnen eren
als je ons gaat regeren

argeloos in dit land
opgesloten door je stand
met opa geen uitbundige band
Argentinië en Nederland
Gaan niet hand in hand

Zoete
golven
honing
-Verzacht de pijn!
Verzacht míjn pijn!-
Ik kroon jou
tot
mijn
koning
-We zullen eeuwig
samen zijn!-

De tederheid
verwarmt
me
-En 'k dank aan jou
mijn ademsnood.-
De wereld?
Die
veracht
me
-Omdat ik mijn koning
heb gedood...-

Met open ogen
zag ik niet
hoe blind ik was

met open mond
sprak ik niet
de juiste woorden

met open hart
voelde ik niet
hoe kil het was

dwaas, onozel, stom
en ik weet nóg niet
dat ik dat ben

Cleopatra

Ze werd bewonderd om haar schoonheid
Ze werd gehaat om haar geld
De mannen lagen aan haar voeten
Om haar heen was het geweld
Ze heeft geproefd van de liefde
Maar ook geproefd van de macht
Ze was de grootste aller tijden
Wie had dat nou ooit gedacht
Maar de macht was te gevaarlijk
en haar liefde veel te groot
Daarom koos ze met haar minnaar
voor een liefde na de dood
Haar schoonheid bleef bewaard
Haar naam is wereldberoemd
De legende van Egypte
wordt CLEOPATRA genoemd

(gedicht gepikt bij Trudy)

Voor mijn Russische vriend

zie de mensen eindeloos zwoegen
zijn schamper oogst is slechts misnoegen

willekeur is vaak zijn schamel loon
witteboorden schurken zich met hoon

stuitend rijken lokken hem met worst
en stillen zo zijn blinde dorst

totdat de mens het misbruik kan ontstijgen
en de zakkenvuller in z’n ziel kan krijgen

hef met opgeheven hoofd uw hand en laat de Judas merken
een mens leeft voor zichzelf en niet voor de woekeraar zijn werken

neus gedicht

een scheet gericht
in het gezicht
maakte wellicht
een neus gedicht

Droge tranen

nooit beroeren tranen nog de droge grond,
geen zoete woorden strelen meer mijn mond.
De stille onmacht heeft mijn voelen,
het bitter kou laat me wanhopig woelen.
Niemand kan ik mijn ziel doneren,
beloftes die slechts vegeteren.
Wie opent de sluizen, laat de tranen stromen,
van geluk; zelfs pijn wil ik weer dromen.

Volgeregend en Dichtgevroren
val ik uit elkaar,
Zachtjes Neurie-end
en Denkend.
Zieners en Muzen...
Vandaag wel,
Morgen niet.
En ik val
-Wéér-
in een eindeloze discusie
met mezelf.

Ik wéét niet wat ik wil!
En rijg
mijn onsamenhangende Gedachten
tot een onsamenhangend
Gedicht?

contra-dictie

Die met woorden dicht
maar harten opent,
is niet tegen spraak

in het hart van een emotionele dwaas
op zolder of
(desnoods)
in de kelder
te mogen wonen
in dat huis,
in t kleinste kamertje
of achter het fornuis
te weten dat ik daar zou kunnen schuilen....

Verbaal geweld

Tussen al die nullen en die enen,
raakt het gevoel soms wat verdwenen.
Een aai of een streling, dat is gebleken
Digi-taal kent soms geen "aanhalings"-teken

ik moet straks tot mijn einde werken
de fut is niet aan mijn besteed
ik kan al aan mijn lichaam merken
dat het door arbeid versleet

waarom word alles alleen maar duurder
op gods akkers groeid alles door arbeid
ik ben in dit leven ook zijn huurder
maar raak steeds meer aan niets willende kwijt

we moeten alles met elkaar delen
dat is gemakkelijk gezecht
er zijn te veel die van mij stelen
en dat idee vind ik maar slecht

toen wij naar rotterdam vertrokken
hadden we helemaal geen cent
we lieten ons door een uitkering lokken
we werden zonder werken verwend

nu willen ze ons daar gaan weren
en moeten wij weer zwerfen gaan
we zullen de rotterdammers leren
we willen geld zonder een baan

Geen wedstrijd maar een minnespel
Geen pauze nog slechts koestertijd
Geen knie of teckel, vaak te fel
Geen verliezers, geen haat, geen nijd
Geen juichen, vloeken voor de buis
Geen vijandsdenken geen gejoel
Geen hart geeft in blessuretijd dan thuis
Wie kijkt er nu nog naar gevoel

als ik je opraap
vallen we samen

als je loopt
loop ik met je op

pas dan
vallen we samen

Soms

soms ben ik in een woord gevat
soms leg'k de klemtoon wat te plat
soms ben ik mezelf gewoon kwijt
soms weet niet wat ik moet en krijg dan spijt
soms zou ik willen wissen wat ik deed
soms is het dan al gewist en blijft het leed
soms wou ik dat ik dichter bij gevoelens kon
soms snap ik em niet....

onozel, soms

ik hoef hem even niet;
de sint en zijn zwarte miet!

hij neemt me in het ootje
ik vroeg enkel een kadootje
uit zijn oud en gammel bootje
alles past in een botervlootje
zelf op een drijvend strootje
lukte het ooit bij mijn grootje
ik geloof niet in jou zootje
jij met je paard in een dak gootje
een grote zak voor jou kleine klootje?
jij kapoen en mallootje !
het liefst geef ik je nu een stootje
kan je kiezen, natten kleren of in je blootje

Donker afgetekend
tegen de zinderde lucht
van een zonsondergand
-Ondergang...-
was je mij
te slim
af.

Toen je wegliep
-Van mij-
wist ik het al.
Bergen zijn altijd hoger
dan ze lijken.

Is dit alles
wat je me
te bieden had?
-Pijn en verdriet...-

Het zwart van jouw handen
Is nu het zwart van mijn ziel.

reflectie

hoe wonderlijk
dat blinde vlekken
elkaar haast blindelings
herkennen
en zichzelf
klaarblijkelijk
over het hoofd
blijven zien
tot dat moment

dat ik het allemaal kan en mag meemaken

mijn ouders bed kraakte
me vader was zijn kwakkie kwijt
mijn sperma dood ontwaakte
ik ben een levend feit

ik strijd vanaf ik ben geboren
tussen leven en de dood
of het liefde was kan me niet storen
ik nam de kans dat het leven me bood

elke geboorte belooft te sterven,
en als ik sterf van verlangen,
baart mijn verlangen weer de belofte,
cyclisch herhaalt zich de liefde voor jouw bestaan

mijn voordeel van de twijfel
raakt op
ik ben zo langzaamaan
een illusie
armer

EXTRATERRESTRIAL BLUES

When i was very young
Earthlings abducted me
and raised me as one
of their own.

Now i no longer
want to be here
among them.

But the Hu-mans
have forgotten
where i come from
and i don't know
my way home.

een tevreden aardbewoner

Ik leef hier op aarde
Waar kom ik vandaan
Dat vraag ik als ik staarde
Naar de sterren en de maan

Ik heb niets te klagen
Ik ben niet alleen
Maar er zijn van die dagen
Dat mijn blijdschap verdween

Ik leef hier op aarde
Maar waar ga ik naar toe
Dat vraag ik als ik staarde
En dan ook nog hoe.

Wil ik alles wel weten
Dat weet ik dus niet
Dan denk ik verbeten
Ik heb nog jaren in verschiet

Tredmolen

De grauwe stroopgang van de eenling,
is voor d' ander een ''endless loop''.
Wat voor jou een val is waar je neerging,
is voor de mestkever een bal met poep.